14 جمادی‌الثانی 1443

تاریخ انتشار : ۱۴۰۰/۰۲/۰۶ ۱۲:۴۵:۲۳
کد مطلب:  1525073
در محضر معلم شهید (1) رمضان کلاس تسلط برنفس

اى مردم باایمان،براى شما روزه فرض شده است همچنان که براى پیشینیان شما فرض شده بود...

برحسن اتفاق ایام گرامی داشت هفته معلم با ماه مبارک رمضان به عنوان بزرگترین و با فضیلت ترین دانشگاه انسان سازی تقارن یافته است،بر این اساس پایگاه اطلاع رسانی ستاد همکاریها، تا گرامی داشت مقام منیع معلم ،سلسله درسهایی کوتاه و گزیده از محضر معلم شهید علامه مرتضی مطهری منتشرمی کند. 

*فلسفه روزه ماه رمضان از منظر قرآن

قرآن در باب روزه مى‏ گوید:یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ کَما کُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ( بقره/ 183 )‏ 

اى مردم باایمان،براى شما روزه فرض شده است همچنان که براى پیشینیان شما فرض شده بود، 

چرا؟ قرآن فلسفه را هم ذکر مى‏ کند:لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ:‏براى اینکه در شما روح تقوا و ملکه تقوا پیدا بشود. ملکه تقوا یعنى چه؟ یعنى‏ تسلط بر نفس. تسلط بر نفس همان است که امام صادق فرمود: ربوبیت (الْعُبُودیّةُ جوهَرَةٌ کُنْهُهَا الرُّبوبیَّة) 

پس اگر ماه رمضانى را گذراندیم، شبهاى احیایى را گذراندیم، روزه‏ هاى متوالى را گذراندیم و بعد از ماه رمضان‏ در دل خودمان احساس کردیم که بر شهوات خودمان بیش از پیش از ماه رمضان‏ مسلّط هستیم، بر عصبانیت خودمان از سابق بیشتر مسلّط هستیم، بر چشم خودمان بیشتر مسلّط هستیم، بر زبان خودمان بیشتر مسلّط هستیم، بر اعضا و جوارح خودمان بیشتر مسلّط هستیم و بالاخره بر نفس خودمان بیشتر مسلّط هستیم و مى‏ توانیم جلو نفس امّاره را بگیریم، این علامت قبولى روزه ماست. 

*علامت قبول نشدن روزه!

اما اگر ماه رمضانى گذشت و تمام شد و حظّ ما از ماه رمضان‏- آن‏طور که پیغمبر اکرم فرمود که بعضى از مردم حظّشان از روزه فقط گرسنگى و تشنگى است- فقط این بوده که یک ماه یک گرسنگی هایى و یک تشنگی هایى کشیدیم (اغلب هم از بس که سحر و افطار مى‏ خوریم تشنه و گرسنه هم نمى‏ شویم ولى لااقل بدحال مى‏ شویم)، یک بدحالى پیدا کردیم و در نتیجه این بدحالى قدرت ما بر کار کردن کمتر شد و بعد آمدیم روزه را متهم کردیم که روزه هم شد کار در دنیا؟! (آن که محصل و دانشجوست گفت من در تمام این ماه رمضان‏ قدرت درس خواندنم کم شد و آن که اهل کار دیگرى است گفت قدرت فلان کار من کم شد، پس روزه بد چیزى است)، 

*کمترین معیار قبولی روزه 

در صورتى که اگر انسان در ماه رمضان‏ روزه گیر واقعى باشد، اگر واقعاً به خودش گرسنگى بدهد و همین‏طور که گفته شده است سه وعده غذا را تبدیل به دو وعده کند، یعنى قبلًا یک صبحانه و یک ناهار و یک شام مى‏ خورد، حالا دیگر ناهار نداشته باشد، افطارش فقط به اندازه یک صبحانه مختصر باشد، بعد هم سحر نه خیلى زیاد بر معده تحمیل کند بلکه یک غذاى متعارف بخورد، بعد احساس مى‏ کند که هم نیروى بدنى ‏اش بر کار افزایش پیدا کرده است و هم نیروى روحى‏ اش بر کار خیر و براى تسلط بر نفس. این حد اقل عبادت است.

منبع؛مجموعه آثار استاد شهید مطهرى (آزادى معنوى)، ج‏23، ص: 474-473- با ویرایش جزئی -

به اشتراک بگذارید :